Nauka o dotyku #12 Dlaczego w świecie nieograniczonego kontaktu wciąż potrzebujemy dotyku?

Żyjemy w czasach, w których wszystko jest na odległość jednego kliknięcia!

Możemy rozmawiać z kimś znajdującym się tysiące kilometrów dalej.

Możemy widzieć się z kimś z drugiego krańca świata.

Możemy być stale dostępni.

To wszystko są możliwości bycia w kontakcie, dostępności, a jednak coraz częściej mówi się o samotności, przeciążeniu i potrzebie prawdziwego kontaktu. To pozorny paradoks.

Jesteśmy bardziej połączeni niż kiedykolwiek.

A jednocześnie nasze ciało nadal potrzebuje tego samego, czego potrzebowało przez tysiące lat.

Obecności.

Relacji.

Dotyku.

Technologia zmieniła sposób komunikacji, ale nie zmieniła biologii.

Człowiek jest i był gatunkiem społecznym.

Nasz mózg i układ nerwowy rozwijały się w świecie, gdzie kontakt z drugim człowiekiem był podstawowym elementem bezpieczeństwa.

Dotyk informował:

• Jestem obok.

• Możesz odpocząć.

• Nie jesteś sam.

Kontakt cyfrowy pozwala nam być blisko na wiele sposobów, ale nie zastępuje wszystkich sygnałów, które nasze ciało odbiera podczas bezpośredniej obecności drugiego człowieka.

Co o tym mówi nauka?

Badania nad dotykiem pokazują, że kontakt fizyczny wpływa na wiele obszarów naszego funkcjonowania:

• pomaga regulować stres,

• wspiera poczucie bezpieczeństwa,

• wpływa na układ nerwowy,

• uczestniczy w budowaniu więzi.

To nie kwestia nostalgii za dawnymi czasami.

To biologia.

Dotyk nie jest luksusem

Współczesna kultura często traktuje odpoczynek jako nagrodę.

Coś, na co możemy sobie pozwolić dopiero po wykonaniu wszystkich zadań.

Podobnie traktujemy czasem dotyk.

Jako przyjemny dodatek.

Tymczasem nauka pokazuje, że bezpieczny kontakt fizyczny jest jednym z elementów wspierających prawidłowe funkcjonowanie człowieka.

Nie zastąpi relacji.

Nie rozwiąże wszystkich problemów.

Ale może być jednym z prostych sposobów wspierania równowagi.

Powrót do podstaw

Być może największą wartością dotyku jest jego prostota.

Jest jednym z najbardziej podstawowych sposobów komunikacji człowieka.

I choć świat wokół nas bardzo się zmienił, nasze ciało nadal rozumie ten sam język.

Język obecności.

Język bezpieczeństwa.

Język dotyku.

Źródła naukowe:

McGlone et al. (2014); Coan et al. (2006); Field (2010); Hertenstein et al. (2006); Holt-Lunstad et al. (2010).