Nauka o dotyku #2 Dlaczego delikatny dotyk działa inaczej niż zwykły kontakt? O receptorach C-tactile

Nie każdy dotyk odbieramy w taki sam sposób.

Dotknięcie zimnej powierzchni, szybki kontakt przypadkowej osoby w tłumie i spokojny dotyk dłoni podczas masażu to zupełnie różne doświadczenia.

Nasze ciało je rozróżnia.

Jednym z powodów są wyjątkowe receptory znajdujące się w naszej skórze.

Skóra nie tylko informuje mózg o kontakcie

Przez wiele lat naukowcy postrzegali dotyk głównie jako sposób przekazywania informacji: coś jest ciepłe, zimne, miękkie, twarde, bolesne.

Z czasem odkryto jednak, że istnieje szczególny rodzaj włókien nerwowych, które reagują na powolny, delikatny i przyjemny dotyk.

Nazwano je włóknami C-tactile (CT).

Nie przekazują one wyłącznie informacji o tym, co dzieje się na powierzchni skóry.

Mają połączenia z obszarami mózgu odpowiedzialnymi za emocje i relacje społeczne.

Badania McGlone’a

Francis McGlone wraz ze swoim zespołem badał, jak mózg reaguje na różne rodzaje dotyku.

Okazało się, że najbardziej korzystnie odbierany jest dotyk powolny, spokojny i przewidywalny – taki, który naturalnie pojawia się podczas bliskości, opieki czy masażu.

To ważne odkrycie.

Pokazuje, że dotyk nie jest jedynie informacją fizyczną.

Jest również komunikatem emocjonalnym.

Dlaczego ma to znaczenie?

Nasz mózg nieustannie interpretuje sygnały z otoczenia.

Czy jesteśmy bezpieczni?

Czy możemy się rozluźnić?

Czy jesteśmy sami?

Delikatny, spokojny dotyk może być jednym z sygnałów, które pomagają odpowiedzieć na te pytania.

Dlatego określony rodzaj kontaktu fizycznego może działać uspokajająco nawet wtedy, gdy nie analizujemy tego świadomie.

Dotyk jako język biologiczny

Zanim pojawiły się słowa, ludzie komunikowali się poprzez ciało.

Przytulenie dziecka, dotyk dłoni, obecność drugiej osoby – to podstawowe sposoby budowania poczucia bezpieczeństwa.

Współczesna neurobiologia pokazuje, że nie jest to tylko kwestia kultury czy wychowania.

To część naszego biologicznego wyposażenia.

Źródło:
McGlone, F., Wessberg, J., & Olausson, H. (2014). Discriminative and affective touch: Sensing and feeling.

Previous
Previous

Nauka o dotyku #3 Czy trzymanie za rękę naprawdę zmniejsza stres? Badanie, które pokazało siłę bliskości

Next
Next

Nauka o dotyku #1 Czy dotyk naprawdę pomaga zmniejszyć stres? Co pokazują badania nad masażem.