Nauka o dotyku #6 Skin hunger – dlaczego brak dotyku może wpływać na nasze samopoczucie?
Możemy mieć dostęp do ludzi przez cały dzień.
Wiadomości.
Media społecznościowe.
Rozmowy online.
A mimo to czuć brak bliskości.
Jednym z powodów może być coś, o czym coraz częściej mówi współczesna psychologia – głód dotyku, określany również jako skin hunger lub touch starvation.
Czego właściwie nam brakuje?
Głód dotyku nie oznacza wyłącznie braku romantycznej bliskości.
Chodzi o brak bezpiecznego, neutralnego kontaktu fizycznego.
Uścisku.
Dotyku dłoni.
Obecności drugiej osoby.
Dla organizmu są to ważne sygnały społeczne.
Dotyk jako informacja o relacji
Człowiek jest gatunkiem społecznym.
Nasz układ nerwowy rozwijał się w świecie, w którym bliskość innych ludzi była jednym z podstawowych warunków przetrwania.
Kontakt fizyczny od początku życia pomagał regulować emocje i budować poczucie bezpieczeństwa.
Kiedy go brakuje, organizm może pozostawać dłużej w stanie napięcia.
Co pokazują badania?
Badania nad samotnością, stresem i relacjami społecznymi pokazują, że brak bliskich kontaktów może wiązać się z wyższym poziomem stresu i pogorszeniem dobrostanu psychicznego.
Nie oznacza to, że każdy, kto ma mniej dotyku w życiu, doświadcza problemów.
Każdy człowiek ma inne potrzeby i granice.
Pokazuje jednak, że kontakt fizyczny jest jednym z elementów ludzkiego funkcjonowania, którego nie można całkowicie zastąpić komunikacją cyfrową.
Dlaczego ten temat jest dziś ważny?
Żyjemy w czasach, w których możemy być stale połączeni, ale jednocześnie coraz częściej funkcjonujemy bez fizycznej obecności innych osób.
Technologia rozwiązała wiele problemów komunikacyjnych.
Nie zastąpiła jednak wszystkich biologicznych potrzeb człowieka.
Nasze ciało nadal reaguje na bliskość.
Nadal rozpoznaje bezpieczeństwo poprzez kontakt.
Nadal potrzebuje sygnałów, które mówią: jesteś częścią relacji.
Co to oznacza w praktyce?
Świadomy dotyk nie jest luksusem.
Nie jest dodatkiem do życia.
Jest jednym z wielu sposobów, dzięki którym człowiek reguluje napięcie i buduje poczucie więzi.
Być może dlatego w świecie pełnym informacji coraz bardziej doceniamy rzeczy najbardziej podstawowe.
Obecność.
Uważność.
Kontakt.
Źródła:
Field, T. (2010). Touch for socioemotional and physical well-being: A review.
Hertenstein, M. J. et al. (2006). The communication of emotion via touch.